Οι στιλιστικές του δημιουργίες του μένουν αθάνατες έως σήμερα, δίπλα του μαθητεύει ο Guy Laroche, ο Valentino κάνει τα πρώτα του βήματα στην υψηλή ραπτική, ενώ, κυρίως στις δυο πρώτες δεκαετίες μετά το μεγάλο πόλεμο, στο ατελιέ του ντύνονται οι κομψότερες διάσημες του πλανήτη.
Ο λόγος για τον Jean Dessès ή Γιάννη Ντεσσέ, τον Αλεξανδρινό, από Χιώτες γονείς μόδιστρο, που οι τουαλέτες του έντυσαν από την Τζάκι Κένεντυ-Ωνάση έως τη Φρειδερίκη της Ελλάδος, από τη Μαρίνα δούκισσα του Κέντ, έως τη Μαρία Κάλλας ή τη Marlène Dietrich, αλλά και χρόνια μετά το θάνατό του, η Naomi Campell, το 1999 συγκεκριμένα, σε δεξίωση των Christie’s, να φορά δημιουργία του. Αργότερα, το 2001 και το 2006, η ηθοποιός Renée Zellweger και η ηθοποιός και τραγουδίστρια Jennifer Lopez αντίστοιχα, παρουσιάζονται με τουαλέτες του στην απονομή των Όσκαρ. Ο ίδιος είχε ήδη φύγει από τη ζωή το 1970!
Με έμπνευση την κλασσική αρχαιότητα
Τα φορέματά του περιέχουν κυρίως πτυχώσεις, είναι τουαλέτες κατασκευασμένες από μουσελίνα και σιφόν, εξ’ ου και ο χαρακτηρισμός ως «βασιλιάς της μουσελίνας», επηρεασμένες από τα αρχαία ελληνικά, ρωμαϊκά και αιγυπτιακά ενδύματα και τα ταξίδια του στον κόσμο, αλλά και ολοκέντητα φορέματα ή σύνολα από φορέματα με εφαρμοστά σακάκια και αέρινες φούστες. Υπήρξε ιδιαιτέρως γνωστός για τις βραδινές τουαλέτες του οι οποίες φορέθηκαν από τις σταρ της εποχής και μέχρι και σήμερα κατέχουν σημαντική θέση στα «must vintage chic» σύνολα. Με σπουδές στα νομικά και στόχο να ακολουθήσει το διπλωματικό κλάδο, ο Ιωάννης Ντεσσές ποτέ δεν εξάσκησε το επάγγελμα αυτό. Το 1924 εγκαθίσταται στο Παρίσι και το 1925 εγκαταλείπει οριστικά τις σπουδές του αρχίζοντας να σχεδιάζει για τον οίκο ραπτικής Maison Jane. Το 1937, σε ηλικία 33 ετών, δημιουργεί το δικό του οίκο ραπτικής με την επωνυμία «Jean Dessès» που θα εγκατασταθεί το 1948 στον ιδιωτικό πύργο του μηχανικού Gustave Eiffel, όπου εγκαινιάζονται δυο μπουτίκ, στις οποίες θα δώσει το όνομα «Οι αδερφές Ορτανσίες», η μια χρώματος μπλε και η άλλη ροζ. Το 1945 συμμετέχει στην έκθεση μόδας στο Μουσείο του Λούβρου με θέμα το Θέατρο στη Μόδα. Το 1946 θα δημιουργήσει την εταιρία αρωμάτων Jean Dessès με τρία αρώματα με την υπογραφή του Celui, Gymkana και Kalispera.
Το 1948, προκειμένου να προσελκύσει μεγαλύτερο αγοραστικό κοινό ο Dessès αρχίζει την παραγωγή ετοιμοφόρετων ενδυμάτων, το γνωστό «prêt-à-porter» για την αγορά της Αμερικής, φέρνοντας με τον τρόπο αυτό την παριζιάνικη φινέτσα μέχρι και τη Νέα Υόρκη.
Μέχρι και το 1956 θα κάνει 12 ταξίδια διοχετεύοντας τις δημιουργίες τους αποκλειστικά στα μεγαλύτερα καταστήματα Bergdorf Goodman, Neiman Marcus, Saks, απευθυνόμενος σε ένα μεγάλο κοινό.
Τη δεκαετία του ’50 έχει ως συνεργάτες τον Guy Laroche που εργάζεται μαζί του οκτώ συναπτά χρόνια, ως σχεδιαστής και βοηθός, αλλά και τον Valentino που έχει επανειλημμένα δηλώσει πως η συνεργασία του με τον Dessès υπήρξε σταθμός για την εξέλιξή του. Από το 1955 O Dessès σχεδιάζει για τη φίρμα Jean Dessès Diffusion και το 1956 ανοίγει τη δική του μπουτίκ στις «Galeries Lafayette». Την ίδια χρονιά στην Αθήνα ανοίγει σε συνεργασία με τον οίκο γουναρικών Σιστοβάρη τον «Οίκο Σιστοβάρη-Dessès».
Μια ατελείωτη ακολουθία από κυρίες, τις σημαντικότερες και πλουσιότερες του μεταπολεμικού κόσμου, επισκέπτεται τον Οίκο Dessès ώστε να αποκτήσει μία ή και περισσότερες από τις δημιουργίες του. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται η τέως ελληνική βασιλική οικογένεια, η Δούκισσα του Κεντ Μαρίνα, η Τίνα Ωνάση, η Μαρία Κάλλας, η Marlène Dietrich, καθώς και οι Rita Hayworth, Maria Felix, Michelle Morgan, Martine Carol.
Παράλληλα, ανάμεσα στους επιστήθιους φίλους και βασικούς χρηματοδότες του συγκαταλέγονται και οι Ανδρέας Εμπειρίκος και Αριστοτέλης Ωνάσης.
Σχεδιαστής από έντεκα ετών
Μια μέρα ένα φόρεμα που πρόβαρε η μητέρα του, Βιργινία Ντεσσέ, παρουσίαζε πολλές ατέλειες στο ράψιμο. Η Μαρία δεν μπορούσε να πετύχει αυτό που ήθελε η κυρία της. Ο Γιάννης παρακολουθούσε με μεγάλη προσοχή. Το βλέμμα του δεν σταματούσε στις πτυχές του φορέματος που έβλεπε μπροστά του, αλλά προχωρούσε πολύ μακρύτερα, δημιουργώντας με την φαντασία του τις ιδανικές πτυχές και το ιδανικό σύνολο.
Άξαφνα είπε στην κυρία Ντεσσέ: «Μαμά εγώ θα σου δείξω πώς θα γίνει το φόρεμα». «Άφησέ μας να τελειώσουμε Γιαννάκη» του απάντησε η μητέρα του. «Μαμά έτσι που το φτιάχνετε το φόρεμα δεν θα τελειώσετε ποτέ. Αυτή η πιέτα δεν είναι στην θέση της και τα χαλάει όλα. Έπρεπε να είναι πιο ψηλά». Τότε ο Γιάννης, μόλις 11 ετών, έσυρε την καρέκλα του κοντά στην μητέρα του και ανέβηκε πάνω όρθιος για να μπορέσει να επεξεργαστεί με άνεση το φόρεμα. Τα μικροσκοπικά δάχτυλά του άρχισαν να παίζουν με τις καρφίτσες και τις κλωστές με τόση δεξιοτεχνία που οι δύο γυναίκες ξαφνιάστηκαν. Μετά από λίγο κατάπληκτες κοίταζαν το φόρεμα που άρχιζε να παίρνει καινούργια όψη και να «πέφτει» υπέροχα στο σώμα της. «Έτοιμο μαμά!» αναφώνησε χαρούμενος ο μικρός. «Δεν μου λες εσύ μικρέ μου κύριε πού έμαθες να φτιάχνεις φορέματα;» «Ξέρεις μαμά καμιά φορά …. τα ζωγραφίζω στα τετράδια μου».
Εγκατάσταση στην Αθήνα
Το 1963, σε ηλικία εξήντα ετών, ο Jean Dessès λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του μετακομίζει από το Παρίσι στην Αθήνα και ασχολείται με τον οίκο που είχε ανοίξει εκεί οκτώ χρόνια νωρίτερα. Είναι επίσης ο πρώτος σχεδιαστής των στολών της Ολυμπιακής Αεροπορίας του Ωνάση, προτείνοντας στον έμπειρο και σε αυτά μεγιστάνα ένα αυστηρό, μεσάτο ταγιέρ με έμφαση στο τότε «New Look».
Η κακή κατάσταση της υγείας του ωστόσο, δεν του επιτρέπει να σχεδιάζει για περισσότερο από δέκα χρόνια, οπότε τα σκήπτρα στα μοντέλα της Ολυμπιακής αναλαμβάνει το 1966 η Coco Chanel. Την δεκαετία του ’90 αναβιώνουν οι δημιουργίες του με τη γενικότερη τάση να αυξηθεί το ενδιαφέρον για τα ενδύματα τις δεκαετίας του ’50. Μοντέλα και διασημότητες εμφανίζονται σε διεθνούς φήμης και εμβέλειας εκδηλώσεις με αντίγραφα φορεμάτων του Ντεσσέ. Στις 2 Αυγούστου του 1970 και μετά από την ένταση των επιπλοκών της υγείας του, αφήνει την τελευταία του πνοή στην Αθήνα, τέσσερεις μόλις ημέρες πριν τα εξηκοστά έκτα γενέθλιά του.
