Άλλη μια απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου, μετρά η Παροικία μας. Ο Ιγνάτιος Νοτιάς, ο φίλος μας, ο συμπάροικος, ο διαβιών στον κοινοτικό οίκο ευγηρίας «Μάννα» μας εγκατέλειψε.
Με κλονισμένη την υγεία του επί πολλά χρόνια, αποτελούσε παράδειγμα θάρρους, λεβεντιάς και προσωπικής δύναμης, καθώς με την επιμονή του και την αγάπη του για τη ζωή, αγωνιζόταν καθημερινά να ζήσει δίχως να τον καταβάλει η απογοήτευση.
Περπατούσε από το ίδρυμα που τον φιλοξενούσε μέχρι το Εντευκτήριο της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας, σφίγγοντας στα χέρια του το υποστηρικτικό «Π» και πατώντας στο έδαφος με τις άκρες των δαχτύλων του, κατόρθωνε να πραγματοποιεί αγόγγυστα την ίδια διαδρομή καθημερινά κι ας άγγιζε η προσπάθειά του την μία ώρα περπάτημα, συν μία ώρα της επιστροφής.
Και όλα αυτά για να πιει τον καφέ του, το αναψυκτικό του και να συνομιλήσει με τους φίλους του που τον ανέμεναν σα τραπεζάκια της «Ένωσης» .
Γεννημένος την 9 Φεβρουαρίου 1955, διέγραψε μια διαδρομή στη ζωή του γεμάτη εμπειρίες. Είχε εισαχθεί στο Πολυτεχνείο, αθλείτο στο ποδόσφαιρο, γυρνούσε στα νιάτα του με την μηχανή του κι έπινε τον καφέ του στα όμορφα στέκια της εποχής.
Τον αγαπημένο μας φίλο που βασανίστηκε πολύ στα τελευταία χρόνια του βίου του, θα αποχαιρετήσουμε την Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι στα Κοιμητήρια της Κοινότητάς μας, για να του πούμε το στερνό «Αντίο».
Άλλη μια χαρακτηριστική μορφή του Ελληνικού Τετραγώνου και της Παροικίας, φεύγει από δίπλα μας και δυστυχώς κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, καταλήγουμε φτωχότεροι και λιγότεροι.
Αιωνία σου η Μνήμη αγαπημένε μας Ιγνάτιε.
