Ο Καβάφης “ομιλεί” μέσω Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου

Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος είναι μια από τις πλέον πολυσχιδείς μορφές του καλλιτεχνικού χώρου και της πνευματικής ζωής της Ελλάδος. Η φωνή του θεωρείται ως η σπουδαιότερη με χροιά επιφέρουσα συγκίνηση και ερεθίσματα εσώτερου προβληματισμού καθώς η βαθιά του καλλιέργεια αναδεικνύει στο έπακρον τα υψηλά νοήματα των ποιητών, των συγγραφέων και των φιλοσόφων.

Απόφοιτος Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, σπούδασε φιλοσοφία, υποκριτική, χορό, φωνητική και είναι ιδρυτικό μέλος του «Θέατρο ΣΥΝ ΚΑΤΙ-σύνολο τέχνης». Οι σπουδές του στην κοινωνική θεολογία και θρησκειολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών τον έχουν καταστήσει έναν βαθιά φιλοσοφημένο άνθρωπο με ιδιαίτερη προσήλωση στο Θείον και τον Υπέρτατο Λόγο. Η καλλιτεχνική του διαδρομή εμπεριέχει μόνο ποιοτικές δημιουργίες τόσο ως ηθοποιός, όσο και ως σκηνοθέτης, με έργα ρεπερτορίου στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη μεγάλη αγάπη του το θέατρο.

Είναι ο ηθοποιός που θεωρείται ο πλέον δεινός στο δύσκολο είδος του μονολόγου καταγράφοντας εξαιρετικές επιτυχίες στην «Απολογία Σωκράτους» του Πλάτωνα και στον «Μέγα Ιεροεξεταστή» από τους «Αδελφούς Καραμαζώφ» του Φιοντόρ Ντοστογιέφκι. Αυτές οι δύο παραστάσεις δεν αποτελούν απλώς μια θεατρική έκφραση αλλά αποτυπώνουν μέσα από την δεινή ερμηνεία του Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου, την φιλοσοφική του προσέγγιση  με κείμενα που ανυψώνουν τον Άνθρωπο και οδηγούν στη λύτρωση της ύπαρξης και την εσώτερη κάθαρση.

Πρόσφατα κατέθεσε στον πνευματικό κόσμο της χώρας μας ένα έργο ανάλογο της μέχρι τώρα επιτυχημένης πορείας του το οποίο θα ενταχθεί και δικαιωματικά πλέον στα αριστουργήματα της ποιητικής ερμηνείας. Με την καθηλωτική του φωνή διαπερνά τους ακουστικούς μας πόρους, εμφυτεύοντας στα διανοητικά μας κύτταρα την ποίηση του μοναδικού Κωνσταντίνου Καβάφη. Ο ήχος της φωνής του πάλλεται στα εγκεφαλικά μας δώματα ως σήμαντρο που οδηγεί από το προανάκρουσμα της έκφρασης του Αλεξανδρινού, στην ολοκλήρωση της μέσα από λέξεις που χάραξε ο μοναχικός δημιουργός βουτώντας την αιχμή της πένας του στο μελανοδοχείο των θεών και των δαιμόνων.

Η προσφορά του να δοθεί προς την Αλεξανδρινή Κοινότητα Αλεξανδρείας, και δη, στον «Αλεξανδρινό Ταχυδρόμο» ένα λεύκωμα ποιητικής ερμηνείας,  από τη συνολική έκδοση των 150 συλλεκτικών αντιτύπων με τον τίτλο: «του ερωτισμού τα οράματα» και εξώφυλλο που αντικατοπτρίζει συμβολικά και σημειολογικά τη σχέση του Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου με τον Κωνσταντίνο Καβάφη, προσδίδει και την αγάπη του για την Αλεξάνδρεια της ιστορίας και των μεγάλων δημιουργών της.

Συνδετικός κρίκος της επικοινωνίας αυτής, είναι η παγκόσμια γραφή του ενός και η μυσταγωγία που δημιουργεί η θεία φωνή του άλλου.

Οι εκδόσεις «Αγγελάκη» κατέθεσαν με την έκδοση αυτή τα διαπιστευτήριά τους στην «Πόλη των Ιδεών», όπου εκεί το διαβατήριο εισόδου είναι μόνο η υψηλή ποιότητα, ο σεβασμός στον αναγνώστη και η ανάγκη διαμόρφωσης «Καβαφικής Συνείδησης» για όσους δεν έχουν εντρυφήσει στην ποίηση μιας φυσιογνωμίας τόσο αυτόνομης, αυθύπαρκτης, εμπνευσμένης με ρηξικέλευθο πνεύμα και δηκτικό βλέμμα.

Ο καλλιτέχνης του χρωστήρα Λάζαρος Πάντος, εκτός του εξωφύλλου κοσμεί και το εσωτερικό του βιβλίου με πίνακές του, καθιστώντας συνάμα τον εαυτό του συνοδοιπόρο των οραμάτων του ποιητή και της φωνής του Κωνσταντόπουλου.

Εξαιρετική η ηχογράφηση του Κώστα Μπόκου, του οποίου οι τυχεροί παραλήπτες του συλλεκτικού έργου μπορούν να ακούσουν σκανάροντας το QR με τα ηχογραφημένα ποιήματα.

Ρωτώντας τον Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο για την  ευχάριστη έκπληξη που δημιούργησε σε όλους μας, να φέρει στο προσκήνιο τον ποιητή της «Ιθάκης» με έναν διαφορετικό τρόπο απ’ ότι συνηθίσαμε να ακούμε, μας  δήλωσε για τον «Αλεξανδρινό Ταχυδρόμο» τα εξής: «Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, και έφτασε ως φαίνεται ο καιρός να γίνει ένα όνειρό μου πραγματικότητα… Από τότε που ήμουν νέος ακόμα, ήθελα να πω ποιήματα του Καβάφη – όχι να τα διαβάσω αλλά… να τα πω, να τα “μιλήσω”! Και τώρα, που είμαι και εγώ πια (ίσως…) στην “ανάμνηση των αισθήσεων”… τώρα που κι η φωνή είναι (ίσως)  κατάλληλη πλέον να πει τη σκέψη του ποιητή, τις αναμνήσεις των δικών του αισθήσεων, τώρα τόλμησα πια… να γίνει η φωνή το όχημα μέσω του οποίου θα αναδειχθούν στην επιφάνεια τα οράματα – “εν φαντασία και λόγω”- του ερωτισμού αυτού του μέγιστου ποιητή, αυτού του… “ανδρείου της ηδονής”…

Η επιλογή των ποιημάτων είναι τέτοια ώστε να συνιστούν όλα μαζί, με αυτή τη συγκεκριμένη σειρά… έναν μονόλογο! Ο ποιητής, γέρων πια, επιστρέφει αργά το βράδυ στην οικία του και… αναπολεί το παρελθόν του… – αναπολεί και ανακαλεί τα “οράματα του ερωτισμού του”…

Ο ποιητής μιλά, λοιπόν, και λέγει…»

Συγχαρητήρια Κωνσταντίνε Κωνσταντόπουλε για την μοναδική, εξαιρετική σου προσφορά, να ντύσεις τις λέξεις του Κωνσταντίνου Καβάφη με τους ήχους της κορυφαίας φωνής σου!