Στο Μουσείο Μπενάκη της ιστορίας του Ελληνισμού που δημιούργησε η Αλεξανδρινή οικογένεια των ευεργετών Μπενάκηδων, το Σάββατο 27 Ιουνίου 2026, ο κ. Παύλος Γερουλάνος πρώην Υπουργός Πολιτισμού, σε συνεργασία με την Αλεξανδρινή κα. Αναστασία Μηλοπούλου, πραγματοποίησε ξενάγηση για τους φίλους προσκεκλημένους τους.
Ο κ. Παύλος Γερουλάνος, ακούραστος επί δίωρο και πλέον, μας ξενάγησε με απολύτως κατατοπιστικό και επεξηγηματικό τρόπο, για τα μοναδικά εκθέματα που κοσμούν το Μουσείο που βρίσκεται επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας στο κέντρο της Αθήνας. Εξιστορούσε κάθε ιστορική πτυχή εκάστου εκθέματος όσον αφορά στην προέλευση του, στην εποχή του και κυρίως τι πρέσβευε, τι συμβόλιζε και ποιος ήταν ο απώτερος σκοπός του δημιουργού του.
Γλυπτά, εικόνες, αμφορείς, χρυσά κοσμήματα, κτερίσματα και πάσης φύσεως αντικείμενα τα οποία προβάλλονται στις προθήκες των αιθουσών του Μουσείου, αποτέλεσαν για όλους μας ερεθίσματα προβληματισμού και κυρίως γνώσης, μέσα από το πλήθος των πληροφοριών που αφειδώς μας προσέφερε ο κ. Γερουλάνος.
Η κα. Αναστασία Μηλοπούλου, με ευγένεια φρόντισε να συστήσει στον πρώην Υπουργό, τους προσκεκλημένους της, ενώ με το πέρας της ξενάγησης προσεφέρθη στο εστιατόριο του Μουσείου καφές και γεύμα, προσφορά του κ. Γερουλάνου προς τους φίλους οι οποίοι συμμετείχαν στην ξενάγηση.
Εκεί βρήκαν την ευκαιρία άπαντες, να συνομιλήσουν μεταξύ τους, να γνωριστούν καλύτερα και να ανταλλάξουν γνώμες και απόψεις για την εξαιρετική πολιτισμική δράση του Μουσείου.
Παρέστησαν εκτός της Αναστασίας Μηλοπούλου ο Κοινοτικός Επίτροπος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας κ. Βασίλειος Ζουές, η σύζυγος του και Γενική Γραμματέας της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κα Βίλλυ Πολίτου – Ζουέ, η Αλεξαδρινή κα Γεωργία Χαρβάλα, η Καϊρινή κα Καίτη Πολίτου, η κα. Μαίρη Ζώτου της αλεξανδρινής οικογενείας Ζώτου, ο κ. Μπαρμπούτης Γεώργιος, ο κ. Λάκης Πεζάς, μέλη του ΣΑΕ, φίλοι εκ του Συλλόγου Αποφοίτων Σχολής Αβερωφείου, και άλλοι διακεκριμένοι Αιγυπτιώτες και φίλοι της κας. Μηλοπούλου, που διαβιούν εν Αθήναις και αγαπούν την τέχνη και τον πολιτισμό και βέβαια, συνεργάτες του πολιτικού γραφείου του πρώην υπουργού.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον κ. Παύλο Γερουλάνο και στην κα Αναστασία Μηλοπούλου για την πρωτοβουλία τους, καθώς μέσα από αυτή την ποιοτική δράση, οι τυχεροί παρόντες και παρούσες, απόλαυσαν μια ημέρα ιδιαίτερης γνώσης και πολιτισμού
Επιπροσθέτως να αναφέρουμε, ότι ο πρώην υπουργός παραχώρησε συνέντευξη στον «Αλεξανδρινό Ταχυδρόμο» τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά!
Λίγα λόγια περί Αντώνη Μπενάκη
O Aντώνης Mπενάκης, γόνος παλαιάς ιστορικής οικογένειας της Ελληνικής Διασποράς, γεννήθηκε το 1873 στην Αλεξάνδρεια και ανατράφηκε με ζωντανή ακόμη την παράδοση της ευποιίας που, από τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια της απελευθερωμένης Eλλάδας, εδραιώνεται κυρίως στο χώρο του παροικιακού Eλληνισμού.
Στην Aλεξάνδρεια άρχισε να εκδηλώνει τα συλλεκτικά του ενδιαφέροντα, ενώ ταυτόχρονα ωρίμαζε μέσα του η ιδέα της δωρεάς, η οποία αποκρυσταλλώθηκε με την οριστική του εγκατάσταση στην Αθήνα το 1926.
Ο ψυχικός κόσμος του Aντώνη Mπενάκη διαμορφώθηκε σε μια εποχή κατά την οποία η αποκατάσταση των εθνικών συνόρων της Eλλάδας πρόβαλλε ως κοινό όραμα πάνω στα παράλληλα ιδεώδη του αστικού εκσυγχρονισμού και της εκπαιδευτικής αναγέννησης. Ενδεικτική ήταν άλλωστε η παροιμιώδης γενναιοδωρία του στην ενίσχυση πολλών άλλων πνευματικών ιδρυμάτων και σημαντικών πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Η προσωπικότητα ωστόσο του Aντώνη Mπενάκη διαμορφώθηκε μέσα σ’ ένα οικογενειακό κλίμα ευνοϊκό για τη διάπλαση τέτοιων ιδανικών. Το ίδιο κλίμα γαλούχησε και την αδελφή του Πηνελόπη Δέλτα (1874-1941), την σπάνιας ευαισθησίας μυθιστοριογράφο που με τα βιβλία της μεγάλωσαν γενιές ολόκληρες της ελληνικής νεολαίας.
Τον ιδρυτή του Μουσείου θα επηρέασε οπωσδήποτε και το παράδειγμα του πατέρα του Eμμανουήλ Mπενάκη (1843-1929), στενού συνεργάτη του μεγάλου πολιτικού Eλευθερίου Bενιζέλου (1864-1936), που διέθεσε επίσης την περιουσία του χρηματοδοτώντας πολλά κοινωφελή ιδρύματα και συμβάλλοντας στην αποκατάσταση των προσφυγικών πληθυσμών μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο και μόνο μπορεί να γίνει κατανοητή η προσφορά του Aντώνη Mπενάκη. Βασικό της χαρακτηριστικό παραμένει η «εν ζωή» ανάθεση στο Έθνος του Μουσείου που δημιούργησε. Θα πρέπει όμως να εξαρθεί και η συνεχής φροντίδα του για την καλύτερη δυνατή οργάνωση, τον πλουτισμό και την εξασφάλιση των οικονομικών του Μουσείου ως το θάνατό του, το 1954.
