Την 29 Απριλίου 1933 ως γνωστό, αναχώρησε για την αιωνιότητα ο δικός μας Αλεξανδρινός Κωνσταντίνος Καβάφης. Τίποτε δεν υπάρχει σχετικό με τη ζωή του και το έργο του, που να μην έχει καταγραφεί, καθότι ως ξεχωριστή προσωπικότητα και ποιητής, έχει καταλάβει πλέον την κορυφή στην παγκόσμια ποιητική δημιουργία.
Κι όπως έγραψε ένας θεατρικός συγγραφέας: «Ο Αλέξανδρος ίδρυσε την Αλεξάνδρεια, αλλά ο Καβάφης την ανέδειξε και με το πνεύμα του φώτισε όλο τον κόσμο»
Η Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας, δια του Διευθυντή της κ. Γεωργίου Μπούλου και υπαλλήλων της, κατέθεσε στο μνήμα του στα Α΄ Ελληνικά Κοιμητήρια, λουλούδια μαζεμένα από τους κήπους του Ελληνικού Τετραγώνου, τιμώντας την μνήμη του!
Ο Πρόεδρος της ΕΚΑ κ. Ανδρέας Βαφειάδης, δήλωσε για τη Μνήμη του Κωνσταντίνου Καβάφη: Στην πόλη των σκιών και του φωτός, στην δική μας Αλεξάνδρεια, εκεί όπου η ιστορία ανασαίνει μέσα από στενά σοκάκια και μνήμες, γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης – ο ποιητής της εσωτερικής φωνής και της σιωπηλής ειρωνείας.
Με λόγο λιτό, μα τόσο βαθύ, μας δίδαξε πως τα ταξίδια έχουν σημασία όχι για τον προορισμό, αλλά για τον δρόμο, πως η Ιθάκη είναι αφορμή, όχι τέλος.
Σήμερα, στην επέτειο της γέννησής και θανάτου του Αλεξανδρινού ποιητή, δεν τον θυμόμαστε απλώς – τον διαβάζουμε ξανά, τον ακούμε μέσα μας. Γιατί ο Καβάφης δεν ανήκει στο παρελθόν, ανήκει σε κάθε στιγμή που αναζητά νόημα, αξιοπρέπεια και αλήθεια.
Ας είναι αιώνια η φωνή του, όπως η Πόλις που αγάπησε και οι λέξεις που μας χάρισε.
Ας κλείσουμε τη σεμνή αναφορά στον Αλεξανδρινό ποιητή, του οποίου τα έργα είναι τα περισσότερο μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες του πλανήτη, με το δικό του βιογραφικό σημείωμα.
«Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια – σ’ ένα σπίτι της οδού Σερίφ· μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα είναι πολλά χρόνια που δεν επήγα. Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά».
