![](https://i0.wp.com/ekalexandria.org/wp-content/uploads/2024/09/y45wu.jpg?resize=1024%2C768&ssl=1)
Φωτογραφία: Raymond Albert Hapetian
Η ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης, τελέσθηκε με την προσήκουσα τιμή, σεβασμό και ταπεινότητα, από τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρο Β΄, στην Ιερά Μονή του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, την Τρίτη 3ης Σεπτεμβρίου, με συμπροσευχόμενο τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ταμιάθεως κ. Γερμανό, Προϊστάμενο της ανωτέρω Μονής και τους Αφρικανούς μαθητές της Πατριαρχικής Σχολής, «Άγιος Αθανάσιος» εν μέσω μεγίστης συγκινήσεως.
Ο Άγιος Νεκτάριος Μητροπολίτης Πενταπόλεως Αιγύπτου γεννήθηκε στις 1 Οκτωβρίου του 1846 μ.Χ. στη Σηλυβρία της Θράκης από τον Δήμο και τη Βασιλική Κεφάλα και ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά τους. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος.
![](https://i0.wp.com/ekalexandria.org/wp-content/uploads/2024/09/dcwgvew3h.jpg?resize=1024%2C768&ssl=1)
Το 1881 μ.Χ. ήλθε στην Αθήνα, όπου με έξοδα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρονίου Δ’ (1870 – 1899 μ.Χ.), σπούδασε Θεολογία και πήρε το πτυχίο του το 1885 μ.Χ. Έπειτα, ο ίδιος προαναφερόμενος Πατριάρχης, τον χειροτόνησε το 1886 μ.Χ. πρεσβύτερο και του έδωσε τα καθήκοντα του γραμματέα και Ιεροκήρυκα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Διετέλεσε επίσης πατριαρχικός επίτροπος στο Κάϊρο.
Στις 15 Ιανουαρίου 1889 μ.Χ., χειροτονήθηκε ο Άγιος Νεκτάριος Μητροπολίτης Πενταπόλεως Αιγύπτου. Η δράση του ως Μητροπολίτου ήταν καταπληκτική και ένεκα αυτού ήταν βασικός υποψήφιος του πατριαρχικού θρόνου Αλεξανδρείας. Λόγω όμως φθονερών εισηγήσεων (αισχρών συκοφαντιών), προς τον Πατριάρχη Σωφρόνιο, ο ταπεινόφρων Νεκτάριος, για να μη λυπήσει τον γέροντα Πατριάρχη, επέστρεψε στην Ελλάδα (1889 μ.Χ.).
Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρονίου (1899 μ.Χ.), ο Άγιος Νεκτάριος εκλήθη να τον διαδεχθεί, αλλά ο Άγιος αρνήθηκε.
![](https://i0.wp.com/ekalexandria.org/wp-content/uploads/2024/09/fdqafgwqgfwg.jpg?resize=900%2C540&ssl=1)
Στα κηρύγματα του Αγίου Νεκταρίου, πλήθος λαού μαζευόταν, για να «ρουφήξει» το νέκταρ των Ιερών λόγων του.
Το 1904 μ.Χ. ίδρυσε γυναικεία Μονή στην Αίγινα, της οποίας ανέλαβε προσωπικά τη διοίκηση, αφού εγκαταβίωσε εκεί το 1908 μ.Χ., μετά την παραίτηση του από τη Ριζάρειο Σχολή.
Έγραψε αρκετά συγγράμματα, κυρίως βοηθητικά του θείου κηρύγματος. Η ταπεινοφροσύνη του και η φιλανθρωπία του υπήρξαν παροιμιώδεις.
Κοιμήθηκε το απόγευμα της 8ης Νοεμβρίου 1920 μ.Χ. Τόση δε ήταν η αγιότητά του, ώστε επετέλεσε πολλά θαύματα, πριν αλλά και μετά τον θάνατο του. Ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος στην Αίγινα.
Η ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1953 μ.Χ. και στις 20 Απριλίου του 1961 μ.Χ. με Πράξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διακηρύχτηκε Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.