Η Παιανία συναντά την Αλεξάνδρεια μέσα από τον χορό.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

<<  Κάτω στην Αλεξάνδρεια…>>

Η Παιανία συναντά την Αλεξάνδρεια μέσα από τον ελληνικό παραδοσιακό χορό.

Μια γέφυρα πολιτισμού, μνήμης και παράδοσης ανάμεσα στην Ελλάδα και τον ελληνισμό της Αιγύπτου.

Ο Πολιτιστικός Λαογραφικός Χορευτικός Σύλλογος «Δημοσθένης Παιανιεύς», από την Παιανία Αττικής, ταξιδεύει με μια πολυάριθμη αποστολή 70 ατόμων στην ιστορική Αλεξάνδρεια και το Κάιρο της Αιγύπτου, μεταφέροντας τον πλούτο της ελληνικής λαϊκής μας παράδοσης και τη ζωντάνια του παραδοσιακού χορού, σε μια ξεχωριστή πολιτιστική συνάντηση με τον ελληνισμό της διασποράς.

Η εκδήλωση φιλοδοξεί να αποτελέσει κάτι περισσότερο από μια παρουσίαση παραδοσιακών χορών. Είναι μια συνάντηση ανθρώπων και πολιτισμών, ένα ταξίδι στις ρίζες, στις μνήμες και στις αξίες που εξακολουθούν να ενώνουν τους Έλληνες, όπου κι αν βρίσκονται.

Με οδηγό τη μουσική, τον χορό, τις παραδοσιακές φορεσιές και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας, οι χορευτές του Συλλόγου θα μεταφέρουν στην Αλεξάνδρεια εικόνες και βιώματα της ελληνικής μας παράδοσης, αναδεικνύοντας τη δύναμή της να γεφυρώνει αποστάσεις και να κρατά ζωντανούς τους δεσμούς με τις πατρογονικές ρίζες.

Η επιλογή της Αλεξάνδρειας, μιας πόλης με βαθιά ελληνική ιστορία και διαχρονική παρουσία του ελληνισμού, προσδίδει στην πρωτοβουλία έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Η Παιανία και η Αλεξάνδρεια συναντώνται μέσα από την κοινή αγάπη για τον πολιτισμό, την ιστορική μνήμη και την παράδοση, που διέπει και τις δυο πόλεις από την αρχαιότητα έως και σήμερα.

Οι συντελεστές της εκδήλωσης

Διοργάνωση: Πολιτιστικός Λαογραφικός Χορευτικός Σύλλογος «Δημοσθένης Παιανιεύς»

Καλλιτεχνική επιμέλεια/παρουσίαση : Τσέτσιλας Θέμης

Χοροδιδασκαλία – Επιμέλεια χορών: Τσέτσιλας Θέμης

Συντονισμός και οργάνωση αποστολής: Νίνα Νομικού, Τσέτσιλας Θέμης , Νίκος Σκονδρέας, Μάρω Γιαννάκη, Βαγγέλης Κέντρος

Συνεργαζόμενοι φορείς:

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με στόχο την ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, την ενίσχυση των δεσμών με την ελληνική ομογένεια και τη δημιουργία νέων δρόμων πολιτιστικής συνεργασίας.

Γιατί ο πολιτισμός δεν γνωρίζει σύνορα. Και ο χορός, όταν μεταφέρει τη μνήμη ενός λαού, γίνεται γλώσσα κοινή για όλους.