Προσκεκλημένος εκ μέρους της ΠΟΕΣΥ, για να εκπροσωπήσει δημοσιογραφικά την Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας, παρευρέθη ο αρχισυντάκτης του «Αλεξανδρινού Ταχυδρόμου», Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, στο 19ο Δημοσιογραφικό Συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στη Σαμοθράκη.
Το «Νέο Φως Καιρού» της ΕΚΚ εκπροσώπησε ο Σύμβουλος Έκδοσης της εφημερίδας, Νικόλαος Μεγγρέλης.
Το 19ο Δημοσιογραφικό Συνέδριο πραγματοποιήθηκε από τις 25 έως τις 27 Σεπτεμβρίου 2026, στο Φιδέλειο Πνευματικό Κέντρο, με περισσότερους από 45 ομιλητές και περίπου 150 συνέδρους.
Για πρώτη φορά στην ιστορία των Συνεδρίων, υπήρξε εκπροσώπηση ομογενειακών εντύπων και είναι ευχάριστο το γεγονός ότι στο ίδιο τραπέζι συναντήθηκαν διαφορετικές γεωγραφίες του Ελληνισμού: η Αλεξάνδρεια και το Κάιρο, η Κύπρος, η Κωνσταντινούπολη, η Νέα Υόρκη, το Σίδνεϊ και η Ευρώπη.
Ένα ακριτικό νησί του Έβρου φιλοξένησε έναν διάλογο για την ελληνική γλώσσα, τη δημοσιογραφία, τη Διασπορά, τα ακριτικά σχολεία και την περιβαλλοντική κρίση. Θέματα που, εκ πρώτης όψεως, μοιάζουν διαφορετικά, αλλά στην πραγματικότητα συνδέονται από έναν κοινό παρονομαστή: την ανάγκη να παραμείνει ζωντανή η σχέση του ανθρώπου με τον τόπο του, τη γλώσσα του και την αλήθεια.
Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, ομιλώντας στη θεματική ενότητα με τίτλο «Η ελληνική γλώσσα στη Διασπορά και τα ομογενειακά ΜΜΕ», ανέπτυξε την ομιλία του αναφερόμενος κυρίως στη σημερινή Αλεξάνδρεια, αλλά και στη σύνδεσή της με το παρελθόν και, κυρίως, στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ως παροικία, με την πληθυσμιακή ελαχιστοποίηση των μελών της.
Στη Σαμοθράκη είχαμε την ευκαιρία να δούμε πόσο διαφορετικές είναι οι πραγματικότητες που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά Μέσα εκτός Ελλάδας.
Η Αλεξάνδρεια δεν είναι Νέα Υόρκη. Το Κάιρο δεν είναι Σίδνεϊ. Η Κωνσταντινούπολη δεν είναι η Κύπρος. Κι όμως, οι αγωνίες έχουν κοινά σημεία.
Υπάρχει η ανάγκη να κρατηθεί η ελληνική γλώσσα ζωντανή. Υπάρχει η ανάγκη να προσεγγιστούν οι νεότερες γενιές. Υπάρχει η πρόκληση της ψηφιακής εποχής. Υπάρχει η συρρίκνωση του παραδοσιακού έντυπου Τύπου. Υπάρχει, πάνω απ’ όλα, η ανάγκη τα ομογενειακά Μέσα να παραμείνουν χρήσιμα στις κοινωνίες τις οποίες υπηρετούν.
Το Συνέδριο ανέδειξε ακριβώς αυτή τη διάσταση: ότι τα ομογενειακά Μέσα δεν αποτελούν απλώς «αντανακλάσεις» της ελληνικής επικαιρότητας στο εξωτερικό. Αποτελούν ενεργά κύτταρα των ελληνικών κοινοτήτων και συμβάλλουν στη σύνδεσή τους με την Ελλάδα.
Ο Νίκος Μεγγρέλης περιέγραψε με ιδιαίτερη σαφήνεια και ρητορική δεινότητα την κατάσταση που επικρατεί στα ομογενειακά Μέσα, ενώ παράλληλα αναφέρθηκε στον αγώνα της Κοινότητας να στηρίξει την εφημερίδα της. Τόνισε τις δυσκολίες, αλλά και την πίστη των ανθρώπων να ενδυναμώσουν το εγχείρημά τους, έτσι ώστε να συνεχίζει απρόσκοπτα να λειτουργεί το «Νέο Φως Καΐρου».
Εξαιρετικές ήταν, επίσης, όλες οι ομιλίες των συνέδρων που έλαβαν τον λόγο. Θα τονίζαμε, όμως, την παρουσία της δημοσιογράφου και διδάσκουσας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Σόνιας Χαϊμαντά, με την οποία ο γράφων συνδέεται με φιλία και συνεργασία από τον έντυπο τύπο του παρελθόντος. Η Σόνια Χαϊμαντά κατέπληξε άπαντες με το θέμα στο οποίο αναφέρθηκε, σχετικά με τη χρήση της γλώσσας και τον «εθισμό» των ομιλούντων την ελληνική, σε φράσεις ή μονολεκτικές διατυπώσεις που πόρρω απέχουν, νοηματικά και ερμηνευτικά, από την πρόθεση μιας προτροπής ή μιας προσφώνησης.
Όπως πολύ σωστά ανέφερε σε μια αποστροφή του λόγου της, η ηλικία δεν θα πρέπει να συγχέεται με την επαγγελματική ιδιότητα και υποδαύλισε πλείστα άλλα ενδιαφέροντα ερεθίσματα προβληματισμού.
Εξαιρετική, επίσης, ήταν η ομιλία της φίλης Νικολέτας Τσιτσανούδη – Μαλλίδη, της κοσμήτορος της Σχολής Επιστημών Αγωγής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και καθηγήτριας Γλωσσολογίας της ελληνικής γλώσσας, με την οποία έχουμε στο παρελθόν συμμετάσχει ως Κοινότητα στα διαδικτυακά προγράμματα που διοργανώνει, ενώ την αναμένουμε το 2027 στην Αλεξάνδρεια.
Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος, χαιρετίζοντας το Συνέδριό, μετέφερε, τους χαιρετισμούς του Προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας Ανδρέα Βαφειάδη καθώς και όλων των Κοινοτικών Επιτρόπων, δηλώνοντας ότι ο Πρόεδρος της ΕΚΑ, δεν κατάφερε να είναι παρών, λόγω του ότι, η Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας έχει σε λίγες ημέρες από τώρα την Ετήσια Γενική της Συνέλευση, και η προετοιμασία των Πεπραγμένων του Υπόλογου Έτους απαιτεί έλεγχο και σωστό συντονισμό, ενώ μεταξύ πολλών άλλων, ανέφερε τα εξής για τον “Αλεξανρινό Ταχυδρόμο”:
Έρχεται, λοιπόν, η στιγμή που ο “Ταχυδρόμος” κλείνει το έτος 1985. Έκτοτε, σιωπή απλώνεται στο ενημερωτικό τοπίο της πόλης. Η παροικία νοσταλγεί την ειδησεογραφία του εντύπου, το οποίο δίδασκε την ελληνική γλώσσα, με άξιους και απολύτως καταρτισμένους συντάκτες, οι οποίοι βουτούσαν την πένα τους στο μελανοδοχείο της αλήθειας, της αντικειμενικότητας, της ανεξάρτητης περιγραφής και του σεβασμού στον αναγνώστη.
Συνήθως στη ζωή, όταν μια πόρτα κλείνει, μια άλλη ανοίγει και αυτό συμβαίνει και με τη δημιουργία μιας νέας εφημερίδας, ως συνέχεια του ιστορικού “Ταχυδρόμου”.
Τον Ιανουάριο του 2013, ο Γενικός Πρόξενος της Αλεξάνδρειας, κ. Χρήστος Καποδίστριας, και ο Μακαριότατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής, Θεόδωρος ο Β΄, χαιρετίζουν την πρωτοβουλία της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας για έκδοση κοινοτικού ενημερωτικού εντύπου, το οποίο ονόμασε, τιμώντας τη δημοσιογραφική ιστορία του Ελληνισμού της πόλης, “Αλεξανδρινός Ταχυδρόμος”.
Αυτόν, λοιπόν, τον σημερινό “Αλεξανδρινό Ταχυδρόμο” προστατεύουμε με καρδιά, πνεύμα και ψυχή όλοι οι Αιγυπτιώτες, είτε ζούμε στην Αλεξάνδρεια είτε οπουδήποτε αλλού.
Αποτελεί αναγκαιότητά μας το διάβασμά του, όταν κυκλοφορεί κάθε μήνα με πλούσια ύλη, και καθημερινά σε ηλεκτρονική μορφή, μέσω της ιστοσελίδας της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας.
Το πρώτο και βασικότερο συστατικό στοιχείο του κοινοτικού μας εντύπου είναι η διατήρηση, η διάδοση και η προβολή της Ελληνικής Γλώσσας, όχι μόνο στους Έλληνες της Διασποράς, αλλά και στους μη Έλληνες, καθώς, όπως ισχυρίζεται και ο Πρόεδρος της Κοινότητας, Ανδρέας Βαφειάδης, σε συνέντευξή του: “Αφού δεν έχουμε πολλούς Έλληνες, ας δημιουργήσουμε Φιλέλληνες”.
Γι’ αυτό και στα ιστορικά μας σχολεία, το Τοσιτσαίο – Πρατσίκειο Δημοτικό και το Αβερώφειο Γυμνάσιο – Λύκειο, πρώτιστο καθήκον μας και ιερά υποχρέωση είναι να διδάσκονται οι νέες γενιές την Ελληνική Γλώσσα.
Κάποτε τα σχολεία αυτά διέθεταν 2.500 μαθητές. Σήμερα, μετά βίας 60.
Όμως, το Ελληνικό Τετράγωνο απέχει περίπου διακόσια μέτρα από την ιστορική Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, εκεί όπου προσφάτως τιμήσαμε τη γλώσσα μας, την οποία η UNESCO ανακήρυξε επίσημα την 9η Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Μπορεί, λοιπόν, να έχουμε μείνει ελάχιστοι, νομοτελειακά θα ξοφλήσουμε όλοι, αλλά τα αρχεία μας, τα έντυπά μας, τα καταγεγραμμένα γεγονότα που μας έχουν σφραγίσει στο διάβα του αδυσώπητου χρόνου, είναι εκεί και θα παραμείνουν εκεί, να θυμίζουν στις επόμενες γενιές πως κάποιοι δημοσιογράφοι, σε κάποια έντυπα, προεξάρχοντος του “Ταχυδρόμου” της Αλεξάνδρειας, μέσω της γλώσσας διέσωσαν ιστορία, παρελθόν και, κυρίως, την αίγλη της πάλαι ποτέ ένδοξης Αλεξάνδρειας.
Της Νύφης της Μεσογείου, όπως την αποκαλούν οι ποιητές…»
Το Συνέδριο της Σαμοθράκης ανέδειξε τα προβλήματα του δημοσιογραφικού κόσμου, αλλά παράλληλα κατέδειξε και τις λύσεις που μπορούν να δοθούν, αρκεί η δημοσιογραφία να εκπροσωπεί την κοινωνία και τον άνθρωπο και όχι τα ιδιωτικά και προσωπικά συμφέροντα.
